Het glas moet leeg – Over het gevaar van een taboe op de Godwin

maart 20th, 2014 § 0 comments § permalink

De ‘wet van Godwin’ wordt tegenwoordig opgevat als een heilige morele wet en is als zodanig oneindig machtig. Dat leidt er in Nederland toe dat we nieuwe verschijningsvormen van fascisme niet onder ogen durven te zien. Een gevolg van een nauwe historische analyse die blind is voor hedendaagse uitsluitende politieke tendensen.

Er is veel verwerpelijk aan de politiek van Wilders. Zijn gevaar schuilt echter vooral in het stuitende onvermogen van andere politieke partijen en opiniemakers om zich tegen die politiek te weren.

De taal van politiek Den Haag kent allerlei doodzondes. Boven aan het lijstje doodzondes staat binnen die taal ‘de Godwin’. De wet van Godwin werd eind vorige eeuw moreel geïnterpreteerd en vervolgens heilig verklaard. Hij luidt als volgt: “Naarmate online-discussies langer worden, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi’s of Hitler 1”. Die wet is dus, anders dan de toepassing ervan, op zichzelf niet moreel van aard. Ze is gebaseerd op een constatering – een pseudo-wetenschappelijke uitspraak van een nerdy advocaat, tevens early adopter van de blogosfeer. Dat die wet nu ingezet wordt als het absolute politieke taboe is een van de grootste problemen in de hedendaagse Nederlandse politiek. » Read the rest of this entry «

NL tegen de MOE-landers

februari 8th, 2012 § 1 comment § permalink

Op Facebook schrijft iemand in reactie op de openlijk discriminerende opiniepeiling van de Partij voor de Vrijheid naar de negatieve ervaringen van Nederlanders met immigranten uit ‘Midden- en Oost-Europa’, in zijn woede dat deze “Xenofobische idioten NL naar de filistijnen helpen”. Het in deze context wel uitzonderlijk ongelukkig gekozen gezegde daargelaten, ben ik het met de strekking van deze opmerking allicht eens. Wel is het gelijk de vraag wat hier precies de connotatie van het logo ‘NL’ is. Want hoe graag de PVV ook wil doen geloven dat er zoiets is als een constant in verdrukking verkerende Nederlandse identiteit, wat ‘NL’ is, is natuurlijk bij uitstek maakbaar. Het is een merk: een fenomeen dat je met gerichte marketing kunt framen. Het probleem is dat de actualiteit ons keer op keer leert dat het Wilders is die aan het hoofd van het hiervoor opgerichte reclamebureau staat.

Om dit effect tegen te gaan, roepen anderen op, eveneens op Facebook, die bakermat van het hedendaagse politiek activisme, om de bijbehorende vragenlijst in te vullen en aan te geven dat er van overlast geen sprake is. Ook dat is sympathiek, maar voelt gruwelijk krachteloos. Ik ben geloof ik maar een matig overtuigd democraat. Dat wil zeggen: zo lang de democratie en de daaraan, toch vooral spreekwoordelijk, verbonden vrijheid niet volstrekt inclusief is, faalt die democratie aan haar eerste en meest fundamentele bestaansvoorwaarde te voldoen en is ze ‘up for grabs’. En dat is meer dan een kwalijk bijeffect. Het is daarom de vraag of het positief beïnvloeden van opiniepeilingen, ongeacht de mate van verwerpelijkheid van de inzet ervan, enige waarde heeft of überhaupt als een serieuze vorm van verzet kan worden gezien. Dat verzet moet fundamenteler zijn. Stringenter en dwingender ook. » Read the rest of this entry «

Gewoon

oktober 3rd, 2011 § 1 comment § permalink

“Niet meer ‘Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht’, maar gewoon strenger zijn als het gaat om het binnenlaten van mensen.” Zo luidt de typering van Geert Wilders van het beleid van het huidige kabinet. Drie woorden vallen gelijk op: ‘Sinterklaasje’, ‘knecht’ en ‘gewoon’. In dat laatste echoot het woord na dat de reflectie op de Algemene Beschouwingen van 2011 in de media, immer bereid tot depolitisatie, zou gaan beheersen: ‘normaal’. ‘Normaal’ in dit geval als in de zin ‘Doe ’s normaal, man’, de woorden die Wilders tegen premier Rutte uitsprak toen die een PVV-kamerlid verweet de zinsnede ‘islamitische aap’ (doelend op de Turkse premier Erdogan) in de mond te hebben genomen tijdens een debat over Turkije.

De kolonisatie van de woorden ‘normaal’ en ‘gewoon’ zijn kenmerkend voor de wijze waarop Wilders het politieke debat in Nederland probeert te domineren. Ik spreek van ‘kolonisatie’, omdat ik meen dat Wilders constant bezig is met een woordenstrijd. Een oorlog die draait om het bepalen van de connotaties die zorgvuldig gekozen woorden met zich meebrengen, iets dat ik beschouw als de talige kolonisatiedrift van Wilders. Woordje-pik. De notie van ‘normaliteit’ staat in die strijd bovenaan de agenda en vormt daarvan zelfs het einddoel. De voor een parlementair politicus wellicht begrijpelijke, hoewel geenszins noodzakelijke, wens om zoveel mogelijk macht te verwerven en daarmee vervolgens de ‘norm’ te kunnen bepalen, wordt uitgebreid naar een strijd om het woord zelf. Het ‘normale’ en ‘gewone’ wordt daarom constant geladen met nieuwe beelden en betekenissen. ‘Normaal’ is het om je niet te herkennen in de vreemde gebruiken van andere mensen. ‘Normaal’ is het ook om je daar aan te ergeren en er vanaf te willen. » Read the rest of this entry «

Visit Us On TwitterCheck Our Feed