Gaten naar de toekomst – over Roemers Drieling

juni 20th, 2015 § 0 comments § permalink

'Astrid Roemer', portret door Marlene Dumas. Onderdeel van de expositie 'Roemers Drieling'.

‘Astrid Roemer’, portret door Marlene Dumas. Onderdeel van de expositie ‘Roemers Drieling’.

Voor het eerst in jaren liet Astrid Roemer zich onlangs weer zien in Nederland. In Het Compagnietheater organiseerde Cindy Kerseborn een avond rond haar werk. Kerseborn organiseerde ook een expositie rond Roemers drieling die tot eind augustus te zien is in het Centrum voor Beeldende Kunst in Amsterdam-Oost. In december volgt bovendien nog een documentaire van haar hand. In dat licht hieronder een tekst die ik in 2009 schreef over Roemers drieling en destijds werd gepubliceerd in Oso – tijdschrift voor Surinamistiek en het Caraïbisch gebied.

Gaten naar de toekomst

‘Mimicry is gevaarlijk’ sprak Nobelprijswinnaar Derek Walcott van Sint Lucia tijdens zijn bezoek aan Amsterdam in mei 2008. Het is een belediging omdat het de voormalige koloniale verhouding andermaal impliciet bevestigt en ontkent derhalve de veelzijdige eigenheid van een cultuur, die enerzijds geworteld is in een gedeelde historie met de voormalige overheerser en anderzijds in een veelzijdige multiculturele actualiteit. Walcott meent daarom dat de Caraïbische literatuur zich niet moet modelleren naar het westerse literaire discours, maar een eigen weg moet zoeken. In zijn essay getiteld The Muse of History uit 1974 zet hij in dit licht uiteen op welke wijze de grote dichters van het Caraïbisch gebied zich de geschiedenis pogen toe te eigenen en om te zetten in hun eigen, nieuwe taal die recht doet aan hun complexe gedifferentieerde wereld. De geschiedenis wordt op- en meegenomen in een ontwerp van een eigen intellectuele, artistieke en politieke oriëntatie (en taal) die zich wil nestelen in de locale actualiteit. Het staat radicaal in een heden en poogt dit heden in haar eigenheid te verwoorden. De Surinaamse schrijfster Astrid Roemer lijkt zich in haar werk eveneens met het probleem van de herschrijving en toe-eigening van de geschiedenis bezig te houden. Haar taalgebruik is opvallend en lijkt er, net als bij Walcott, op te zijn gericht bekende verhalen te ontwrichten en compliceren. » Read the rest of this entry «

Visit Us On TwitterCheck Our Feed