Gewoon

oktober 3rd, 2011 § 1 comment § permalink

“Niet meer ‘Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht’, maar gewoon strenger zijn als het gaat om het binnenlaten van mensen.” Zo luidt de typering van Geert Wilders van het beleid van het huidige kabinet. Drie woorden vallen gelijk op: ‘Sinterklaasje’, ‘knecht’ en ‘gewoon’. In dat laatste echoot het woord na dat de reflectie op de Algemene Beschouwingen van 2011 in de media, immer bereid tot depolitisatie, zou gaan beheersen: ‘normaal’. ‘Normaal’ in dit geval als in de zin ‘Doe ’s normaal, man’, de woorden die Wilders tegen premier Rutte uitsprak toen die een PVV-kamerlid verweet de zinsnede ‘islamitische aap’ (doelend op de Turkse premier Erdogan) in de mond te hebben genomen tijdens een debat over Turkije.

De kolonisatie van de woorden ‘normaal’ en ‘gewoon’ zijn kenmerkend voor de wijze waarop Wilders het politieke debat in Nederland probeert te domineren. Ik spreek van ‘kolonisatie’, omdat ik meen dat Wilders constant bezig is met een woordenstrijd. Een oorlog die draait om het bepalen van de connotaties die zorgvuldig gekozen woorden met zich meebrengen, iets dat ik beschouw als de talige kolonisatiedrift van Wilders. Woordje-pik. De notie van ‘normaliteit’ staat in die strijd bovenaan de agenda en vormt daarvan zelfs het einddoel. De voor een parlementair politicus wellicht begrijpelijke, hoewel geenszins noodzakelijke, wens om zoveel mogelijk macht te verwerven en daarmee vervolgens de ‘norm’ te kunnen bepalen, wordt uitgebreid naar een strijd om het woord zelf. Het ‘normale’ en ‘gewone’ wordt daarom constant geladen met nieuwe beelden en betekenissen. ‘Normaal’ is het om je niet te herkennen in de vreemde gebruiken van andere mensen. ‘Normaal’ is het ook om je daar aan te ergeren en er vanaf te willen. » Read the rest of this entry «

Visit Us On TwitterCheck Our Feed