Over de poëzie van Astrid Roemer

Voor Awater schreef ik in 2016 een stuk over de poëzie van Astrid Roemer. Dat deel van haar oeuvre wordt vaak wat over het hoofd gezien. Gisteren werd bekend dat ze de Prijs der Nederlandse Letteren in ontvangst mag nemen. Een mijlpaal, voor de Nederlandse…

Gaten naar de toekomst – over Roemers Drieling

Voor het eerst in jaren liet Astrid Roemer zich onlangs weer zien in Nederland. In Het Compagnietheater organiseerde Cindy Kerseborn een avond rond haar werk. Kerseborn organiseerde ook een expositie rond Roemers drieling die tot eind augustus te zien is in het Centrum voor Beeldende…

Liefde is de baas, want een leger van geliefden kan niet falen

Dit is een in het licht van de huidige Maagdenhuisbezetting uitgebreide en bewerkte versie van een essay dat in eerste instantie als lezing werd voorgedragen in april 2013 in Perdu. Lobi da basi – Typhoon because an army of lovers cannot fail – Juliana Spahr…

Literatuur en de alledaagse politieke werkelijkheid

In de uitleiding bij Een middag in Bruay, een bundeling essayistische reisverslagen van Cees Nooteboom uit 1963, zet de journalist W. L. Brugsma uiteen wat de waarde is van de columnist Cees Nooteboom. ‘Mijn vriend Nooteboom ontleent aan zijn schrijverschap de overtuiging dat politiek een…

Twee herinneringen, een droom, een zoektocht en een flarf

waar het om gaat zijn ingewikkelde afgeleide processen met behulp waarvan de essentie van de ziekte kan worden geformuleerd Skidan – Scholia 1 Twee politioneel betaste Tsjetsjenen op het plein vallen op door hun politioneel betast-zijn. Het is koud en wit in Moskou als ik…

The Postpoet

Onlangs lanceerde ik samen met Emile den Tex ons project ‘The Postpoet’ tijdens de hackersconferentie OHM 2013.  Ik schreef er een korte ‘postpoëticale esthetica’ bij, die nu hier is terug te lezen. Voor de cyberpoëtische nerds onder ons.

Gemeenschap II

1 Dennis schrijft over gemeenschap. Maarten schrijft over gemeenschap. Ook Frank schrijft over gemeenschap. Volgens Juliana moet je bijvoorbeeld neuken en dan heb je   2 De schijn van democratie kent geen grenzen. Zelf heb ik vorig jaar gestemd – ik heb geen spijt. Ik…