Gek

april 6th, 2013 § 0 comments § permalink

“Wij kweken op grote schaal psychiatrische patiënten, oftewel menselijke afvalproducten, met wie wij ons geen raad weten. Dat mag je natuurlijk niet zeggen, want dat is cynisch. Wat echter wel mag, is de bestaande situatie stilzwijgend laten voortduren.” – Arnon Grunberg, ‘Voetnoot’ in de Volkskrant, 25 maart 2013.

Vandaag is het precies 2 jaar geleden dat Kambiz Roustayi, een Iraanse vluchteling, zichzelf op de Dam in brand stak. Cynisch genoeg is dat dezelfde dag waarop de onuitzetbaren in de Vluchtkerk hun tijdelijke onderkomen zullen moeten verlaten. Op hun site staat een grote ticker ons in fel rood toe te schreeuwen dat ons vreemdelingenbeleid sindsdien, onder de bezielende leiding van VVD en PvdA, enkel verslechterd is.

Destijds werd de daad van Roustayi weggeschreven als de daad van een ‘gek’ en daarmee tegelijkertijd in het psychiatrische domein getrokken en uit het politieke discours geweerd. Inmiddels lijkt men zijn lot volledig te zijn vergeten. Naar aanleiding van de tragische daad van Roustayi en de even onthullende als verontrustende reacties daarop in de politiek, en gedeeltelijk ook de pers, schreef ik destijds samen met Merijn Oudenampsen een artikel over Roustayi’s handelingen dat aanvankelijk verscheen op de website Joop. Ik publiceer het hieronder opnieuw, omdat de problematiek nu in velerlei opzicht prangender en actueler is dan ooit.

DE STEM VAN KAMBIZ ROUSTAYI
Over het offer als politieke daad

 Door Merijn Oudenampsen en Matthijs Ponte

Het is pijnlijk dat een politiek vluchteling die elf jaar in de procedure heeft gezeten, uiteindelijk voor het Monument op de Dam, symbool voor de vrijheid die hem onthouden wordt, zich in lichterlaaie zet.

Kambiz Roustayi had elke hoop op honorering van zijn asielverzoek verloren. Afgelopen woensdag, zes april 2011, stak hij zichzelf in brand voor het Monument op de Dam; een dag later overleed hij aan zijn verwondingen. Wat in de Nederlandse publieke opinie stelselmatig wordt beschreven als een wanhoopsdaad van een suïcidale man, is veel meer dan dat. Kambiz Roustayi trad in de voetsporen van de Tunesiër Mohamed Bouazizi die in december de opstand in de Arabische wereld initieerde met zijn dramatische zelfverbranding. Velen volgden zijn tragische voorbeeld in de weken die erop volgden, zo ook Roustayi, op het ‘vrijheidsplein’ van Nederland. De zelfverbranding van Kambiz Roustayi moet daarmee allereerst gezien worden als een politieke daad, geadresseerd aan ons, het Nederlands publiek. » Read the rest of this entry «

Visit Us On TwitterCheck Our Feed